بیست و سیم پند را از من شناس

هیچ بر هیچ است آخر هیچ هیچ

حیف باشد که کشی شمع خودی

بر طریق ظلم باشی و بدی

اندر آن معنی بکن حق را سپاس

چونکه داده حق ترا وقت خوشی

همدم تو کرده یار بی غشی