درد او مرهم کنم بر جان ریش

درد و سوزش حال درویشان بود

ناله و غم در دل ایشان بود

سوخت او عطاررا از شوق خویش

هر دلی کز درد تو بی ذوق شد

همچو شیطان گردنش در طوق شد

هرچه از پیش تو باشد خوش بود