هر دلی کز درد تو بی ذوق شد

ناله و غم در دل ایشان بود

سوخت او عطاررا از شوق خویش

درد او مرهم کنم بر جان ریش

همچو شیطان گردنش در طوق شد

هرچه از پیش تو باشد خوش بود

بس لطیف و نازک ودلکش بود