هر که دنیا دار شد لذت نیافت

پیشوای او همه شیطان بود

هر که دنیا دار شد آلوده شد

او بکفگر جهان پالوده شد

او به پیش عارفان همت نیافت

هر که دنیا دار شد عقبی ندید

او ثمر از خوشه طوبا نچید