او ثمر از خوشه طوبا نچید

هر که دنیا دار شد لذت نیافت

او به پیش عارفان همت نیافت

هر که دنیا دار شد عقبی ندید

هر که دنیا دار شد از ما گذشت

دارد او با اهل دنیا خود نشست

هر که دنیا دار شد ای وای او