هر که دنیا دار شد ای وای او

او ثمر از خوشه طوبا نچید

هر که دنیا دار شد از ما گذشت

دارد او با اهل دنیا خود نشست

خود مرا رحم است بر فردای او

هر که دنیا دار شد خود را بسوخت

یا به تیری از بلا خود را بدوخت