تو نظر در روی درویشان فکن

پس بذکر و فکر او دل برگمار

تو بعزت نه قدم در کوی دوست

تاکه ره یابی تو در پهلوی دوست

تا که مقبول نظر گردی چو من

تو نظر داری خود از در یتیم

لیک اندازی نظر را تو ز بیم