یک زمان کاین جایگه بنشستهام

کز تن او خون روان شد بیدرنگ

چون بخورد آن چوب بگشاد او زفان

گفت هارون را که ای شاه جهان

از قفا خوردن ببین چون خستهام

تو که اینجا کرده عمری نشست

بس که یک یک بند خواهندت شکست