عقل اگر زو گفت نامعلوم بود

از دهان او سخن در پیچ پیچ

چون رسیدی با میانش هیچ هیچ

چون دهانش نقطه موهوم بود

آب کوثر بی لب او تشنه

تیغ حیدر نرگسش را دشنه

عشق گرم او که جان را ساختی