عشق گرم او که جان را ساختی

عقل اگر زو گفت نامعلوم بود

آب کوثر بی لب او تشنه

تیغ حیدر نرگسش را دشنه

عقل را در زهد خشک انداختی

پادشاه از عشق اودلداده بود

کارش افتاده ز کار افتاده بود