جمله را تابود از آنجا بیم بود

پرده از رویش چو فتح الباب کرد

مهر و مه را روی او درتاب کرد

تخته پیشانیش از سیم بود

زلف او چون کافری پیوسته داشت

تخته سیمین ازان بر بسته داشت

قوس او با زاغ همچون پر زاغ