ظلم و عدل و زشت و خوب و کفر و دین

تا چه بد خلقید حق را این زمان

کو چو من خلقی برون آورده است

بر سر جمله مسلط کرده است

از جهان عقل میخیزد یقین

گر چهان عقل را بر هم نهی

ذره عشقش کند دستی تهی