دید جان را موی یک یک موی او

خواجه راگفتا ایازم را بیار

خواجه آمد با ایاز شهریار

چون بدید از دور سلطان روی او

شد خجل از کرده خود شهریار

اشک بر رویش روان شد صد هزار

مرد را گفتا که بودی تو پلید