صعوه تو میروی بر کوه قاف

چند جنبانم بگو زنجیر تو

پشه تو میکنی بر پیل جای

تا بدست خویشش اندازی بپای

تا بمنقار تو بشکافد چو کاف

ذره تو میشوی از جا بجای

تا نهی خورشید را در زیر پای