ذره تو میشوی از جا بجای

تا بدست خویشش اندازی بپای

صعوه تو میروی بر کوه قاف

تا بمنقار تو بشکافد چو کاف

تا نهی خورشید را در زیر پای

قطره تو میزنی چون چشمه جوش

تا کنی دریای اعظم جمله نوش