ورنه کی باشد حدیث ما محن

او چه داند قدر چون من بلبلی

نیست پیش اهل دل جز یک گلی

گوئیا از عجز میرانم سخن

گر چه می گویم سخن از درد دل

تو مگو آنجا که من گردم خجل

گفته آزرده دل باشد درشت