نفسک اماره هم ساکن بود

نفس در ترک هوا مسکین بود

گوشمال نفس نادان این بود

چون دلت بر یاد حق ایمن بود

هر که او را تکیه بر صانع بود

در جهان با لقمه قانع بود

اکتفا بر روزی هر روزه کن