مرده می دانش که زنده نبود او

ناخوشی در زندگانی ای ولید

مرد را از خوی بد گردد پدید

آنکه نبود مرد را خوی نکو

هر که گوید عیب تو اندر حضور

می نماید راهت از ظلمت بنور

مر ترا هر کس که باشد رهنمای