می نماید راهت از ظلمت بنور

آنکه نبود مرد را خوی نکو

مرده می دانش که زنده نبود او

هر که گوید عیب تو اندر حضور

مر ترا هر کس که باشد رهنمای

شکر او می باید آوردن بجای

هر خردمندان علم را لباس