مصرع دوم · شماره 84بر امیدی بی بها بخشیده بودشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.81حلقه آن در تو در گوشت مکن#82هر دو عالم را فراموشت مکن#83شاه چون دری ترا بخشیده بود#84بر امیدی بی بها بخشیده بودانتخابشده85قیمت درش عیان نشناختی#86عاقبت از دست خود انداختی#87هم بخواهی در راه در بحر او#دربارهٔ این سطرسطر شماره 84 از «حکایت» است.سطر پیشینشاه چون دری ترا بخشیده بود→سطر بعدیقیمت درش عیان نشناختی←