مصرع دوم · شماره 246جان و دلها را ز خود آسودهاندشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.243پادشاهان مر گدایان نشکنند#244بل گدایان را زخود خرم کنند#245پادشاهان جهان تا بودهاند#246جان و دلها را ز خود آسودهاندانتخابشده247پادشاهان زیر دستان را برحم#248بخششی بروی کنند از روی رحم#249گر تو امروزم بجان رحمی کنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 246 از «حکایت» است.سطر پیشینپادشاهان جهان تا بودهاند→سطر بعدیپادشاهان زیر دستان را برحم←