مصرع دوم · شماره 36فتوت درجهان او را روا نیستشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.33مگو هرگز که: خواهم کردن اینکار#34اگر دستت دهد میکن بکردار#35کسی کو را بخشم اندر رضانیست#36فتوت درجهان او را روا نیستانتخابشده37فتوت دار چون باشد دلازار#38نباشد در جهانش هیچ کس یار#39درین ره خویشتن بینی نگنجد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 36 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینکسی کو را بخشم اندر رضانیست→سطر بعدیفتوت دار چون باشد دلازار←