مصرع نخست · شماره 37فتوت دار چون باشد دلازارشاعرعطاراثرفتوت نامهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34اگر دستت دهد میکن بکردار#35کسی کو را بخشم اندر رضانیست#36فتوت درجهان او را روا نیست#37فتوت دار چون باشد دلازارانتخابشده38نباشد در جهانش هیچ کس یار#39درین ره خویشتن بینی نگنجد#40بجز خاکی و مسکینی نگنجد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «فتوت نامه» است.سطر پیشینفتوت درجهان او را روا نیست→سطر بعدینباشد در جهانش هیچ کس یار←