بود که رحم کنی بر دل شکسته من

بجز تو یاد نیارم چه خوش بود بخدا

درون خانه دل روبم از غبار سوی

بجز تو کس نگذارم چه خوش بود بخدا

بسوز سینه بزارم چه خوش بود به خدا

نهم چین مذلت بخاک درگه دوست

زدیده اشک ببارم چه خوش بود بخدا