نهاده به صندوق در حقه ای

که ما را بدان روزگار بهیست

چنین داد پاسخ که در گنج شاه

یکی ساده صندوق دیدم سیاه

بحقه درون پارسی رقعه ای

نبشتست بر پرنیان سپید

بدان باشد ایرانیان را امید