بدان باشد ایرانیان را امید

نهاده به صندوق در حقه ای

بحقه درون پارسی رقعه ای

نبشتست بر پرنیان سپید

به خط پدرت آن جهاندار شاه

تو را اندران کرد باید نگاه

چوهرمز شنید آن فرستاد کس