زنک شرک سینه ام زین صیقلی بزدوده شد

عشق را نازم کزو شد پاک هر آلوده

گو سوی ما آهر آنکو از گنه آلوده شد

عشق میسازد مصفا سینه را از زنک شرک

جان روشن آن بود کاینه جانان بود

عمر معمور آنکه در راه خدا پیموده شد

فیض را دیدم بسرعت می رود گفتم کجا؟