بدریا سپاهست و بر کوه و دشت

برو راه این لشکر آباد کن

علف سازو از تیغ ما یادکن

برین پادشاهی بخواهم گذشت

چو برخواند آن نامه را شهریار

بپژمرد زان لشکر بی شمار

وزان روی قیصر بیامد ز روم