چو برخواند آن نامه را شهریار

علف سازو از تیغ ما یادکن

برین پادشاهی بخواهم گذشت

بدریا سپاهست و بر کوه و دشت

بپژمرد زان لشکر بی شمار

وزان روی قیصر بیامد ز روم

به لشکر بزیر اندر آورد بوم