همی مادرش را جگر زان بخست

به پیرایه و رنگ وافسون نبود

که خاتون چینی ز فغفور بود

به گوهر زکردار بد دور بود

که فرزند جایی شود دوردست

دژم بود زان دختر پارسا

گسی کردن از خانه پادشا