دژم بود زان دختر پارسا

به گوهر زکردار بد دور بود

همی مادرش را جگر زان بخست

که فرزند جایی شود دوردست

گسی کردن از خانه پادشا

من او را گزین کردم از دختران

نگه داشتم چشم زان دیگران