ز خوف و حزن پناهیست کعبه وصلت

هر آنکه سوی تو آمد شد از فنا محفوظ

بزیر سایه لطفت شد از بلا محفوظ

درین پناه بود جان زهر عنا محفوظ

اشاره ایست ز ابرو و چشم و تیر و کمان

که تا بما نگریزی نه زما محفوظ