بی او همیشه در شب تارم چه سان کنم

از دست رفت و صبر و شکیبائیم نماند

راهی بکوی دوست ندارم چه سان کنم

روزم شبست بیرخ چون آفتاب تو

گیرم که او نقاب برافکند و رخ نمود

چون تاب آنجمال نیارم چه سان کنم

گفتی که صبر چاره در دست فیض را