ز اندوه و غم دم میزنی بر زخم مرهم مینهی

ما را سعایت میکنی از عشق ما خود دم مزن

تو مرد عشق ما نه جور و جفا را خانه

تو قابل اینها نه دعوی مکن عشق چو من

دل میکنی از غم تهی دل از وصال ما بکن

کردند مشتاقان ما در راه ما جانها فدا

تو میگریزی از بلا آسوده شو جانی مکن