در تو یکذره از حقیقت نیست

نشود گر بما نبازی تو

ز آینه عشق ما نمود رخت

سزد الحق بما بنازی تو

پای تا سر همه مجازی تو

مینوازش بلطف خود گاهی

گر چه از فیض بی نیازی تو