ور از تنهایی سلمان و حال او خبر، پرسد

که در شب های سودایت، امیدی نیست فردا را

نسیم صبح اگر یابی، گذر بر منزل لیلی

بپرسی از من مجنون، دل رنجور شیدا را

بگو بی جان و بی جانان، چه باشد حال تنها را