دل کباب مرا نیست بی لبت، نمکی

نمی دهند به دست من، آن کتابم را

منم بر آنکه چو جورت کشیده ام در حشر

قلم کشند، گناهان بی حسابم را

سخن بگو نمکی، بر فشان، کبابم را

خطایی ار زمن آمد، تو التفات مکن

چو اعتبار خطای من و صوابم را؟