همچو عود از من برآمد دود، تا کی دم دهی؟

سر به سر بر باد رفت، اندر پیشانی مرا

می دهم جان تا بر آرم با تو یکدم، چون کنم

هیچ کاری بر نمی آید، به آسانی مرا

آتشی بنشان بر آتش، چند بنشانی مرا؟

مرد سودایت نبودم، کردم و دیدم زیان

وین زمان سودی نمی دارد، پشیمانی مرا