ما بر آن عهدیم و پیمان، بی وفا پیداست کیست

باز بی مهر و وفا، می خواندم اما به گل

مهر نتوان کرد پنهان، بی وفا پیداست کیست

بی وفا آن است کو بر گردد از پیمان و عهد

جان فدای او شد و او داد جانم را به باد

در میان جان و جانان، بی وفا پیداست کیست

صبح با گل گفت کای گل نیستت بوی وفا