در میان جان و جانان، بی وفا پیداست کیست

بی وفا آن است کو بر گردد از پیمان و عهد

ما بر آن عهدیم و پیمان، بی وفا پیداست کیست

جان فدای او شد و او داد جانم را به باد

صبح با گل گفت کای گل نیستت بوی وفا

گل جوابش داد خندان، بی وفا پیداست کیست

یار گیرم بی وفا می گیردم، چون صبحدم