یار گیرم بی وفا می گیردم، چون صبحدم

در میان جان و جانان، بی وفا پیداست کیست

صبح با گل گفت کای گل نیستت بوی وفا

گل جوابش داد خندان، بی وفا پیداست کیست

بر تو چون خورشید تابان، بی وفا پیداست کیست

او عتابی می کند، اما وفا، می گویدم

رو تو خوش می باش، سلمان، بی وفا پیداست کیست