صبح با گل گفت کای گل نیستت بوی وفا

ما بر آن عهدیم و پیمان، بی وفا پیداست کیست

جان فدای او شد و او داد جانم را به باد

در میان جان و جانان، بی وفا پیداست کیست

گل جوابش داد خندان، بی وفا پیداست کیست

یار گیرم بی وفا می گیردم، چون صبحدم

بر تو چون خورشید تابان، بی وفا پیداست کیست