گل جوابش داد خندان، بی وفا پیداست کیست

جان فدای او شد و او داد جانم را به باد

در میان جان و جانان، بی وفا پیداست کیست

صبح با گل گفت کای گل نیستت بوی وفا

یار گیرم بی وفا می گیردم، چون صبحدم

بر تو چون خورشید تابان، بی وفا پیداست کیست

او عتابی می کند، اما وفا، می گویدم