راستی از سر و قدش، طرفه تر در چشم من

طره اش کز بند و قیدش، هیچ صیدی، خسته نیست

مشک را سودای زلفش، خون به جوش آورده است

بی سبب خون جگر، در ناف آهو بسته نیست

هیچ شمشادی، به طرف جویباری رسته نیست

زهره در چنگ، این غزل از قول سلمان می زند

خسته باد آن دل که از تیر جفایش خسته نیست