سرو خود را، با قدش می کرد راست

در میان عاشقان، نامی نداشت

گفت، پیشت می فرستم، باد را

پیشم آمد، لیک، پیغامی نداشت

چون بدیدم، نیک اندامی نداشت

هر که سر، در پای منظوری بتاخت

راستی نیکو، سرآنجامی نداشت