هر که سر، در پای منظوری بتاخت

پیشم آمد، لیک، پیغامی نداشت

سرو خود را، با قدش می کرد راست

چون بدیدم، نیک اندامی نداشت

راستی نیکو، سرآنجامی نداشت

دل به زلفت رفت، تا صیدست و دام

هیچ صیدی این چنین دامی، نداشت