دل به زلفت رفت، تا صیدست و دام

چون بدیدم، نیک اندامی نداشت

هر که سر، در پای منظوری بتاخت

راستی نیکو، سرآنجامی نداشت

هیچ صیدی این چنین دامی، نداشت

کرد زاهد منع من، نشنید دل

پخته بود این دل، غم خامی نداشت