در آن هوس که ز دست من اختیار برد

من آن نیم که توانم بدان دیار شدن

صبا مگر ز سر خاک من غبار برد

تو اختیار منی از جهانیان و جهان

غلام ساقی لعل توام که چاره من

به جرعه می نوشین خوشگوار برد

بیار ساقی از آن می که می پرستان را