امشب به دوش مجلسیان را یکان یکان

چندان همی بود که مرا آب می برد

سودای ابروی تو مغان راز مصطبه

چون غمزه تو مست به محراب می برد

بردند مست و ترک مرا خواب می برد

بنمای رخ که درشب تاریک طره ات

دل گم شده ست و راه به مهتاب می برد