سودای ابروی تو مغان راز مصطبه

زلفت به تاب جان مرا تاب می برد

من غرقه خجالت اشکم که پیش خلق

چندان همی بود که مرا آب می برد

چون غمزه تو مست به محراب می برد

امشب به دوش مجلسیان را یکان یکان

بردند مست و ترک مرا خواب می برد